Pionier kinderboerderijen in Nederland
Op ruim 87 jarige leeftijd is Wijnand Bleumink op 19 mei jl. overleden.
De huidige generatie kinderboerderijmedewerkers zal het waarschijnlijk niet zoveel zeggen, maar in de beginjaren van het fenomeen kinderboerderijen was Wijnand één van de belangrijke pioniers. Een pionier in zijn woon- en werkplaats Den Haag waar hij de functie van een stadsboerderij in de jaren 70 en 80 als afdelingshoofd stadsboerderijen zodanig wist neer te zetten dat er uiteindelijk een tiental gerealiseerd zijn. De Hagenaar kan hier tot op de dag van vandaag nog steeds van genieten. Zijn stelregel was ’Een Hagenaar moet binnen een kwartier lopen op een boerderij kunnen zijn’.
In Nederland was hij samen met een paar anderen uit onder andere Rotterdam een stimulerende kracht in de adviescommissie kinderboerderijen (vallend onder het IVN). Hij was ook de eerste voorzitter van de in 1988 opgerichte Stichting Kinderboerderijen Nederland, kortweg SKBN. De voorloper van de huidige branche organisatie. Samen laten zien wat een kinderboerderijen kan betekenen voor stad en dorp was zijn drijfveer waar hij het toenmalige Ministerie van Landbouw aan zijn zijde vond. Wijnands overtuigende betogen opende deuren. Een zichtbaar punt is de stadsboerderij die op de Zoetermeerse Floriade in 1992 uit de grond gestampt werd met als doel te blijven bestaan en nog steeds bestaat. Zijn drijvende kracht samen met de SKBN maakte het mogelijk om ook internationaal zichtbaar te worden met het fenomeen.
Het zal dan ook niet verbazen dat Wijnand het ook logisch vond dat Kinderboerderijen in Europa zich verenigde. De EFCF werd opgericht en Wijnand is hier een aantal jaren een zeer actief bestuurslid van geweest.
Pionieren vraagt een enorme drive en soms doorgaan waar anderen denken ‘ik stop even’. Wijnands pioniersdrang heeft mooie resultaten in Den Haag en vele andere steden in Nederland en Europa voortgebracht. Voor sommigen voelde die drive heftig, te veel of te snel. Terugkijkend denk ik te mogen zeggen dat Wijnands drive er in de beginjaren voor heeft gezorgd dat het fenomeen kinderboerderijen gezien werd en het duidelijk was dat hier kennis voor nodig was, en nog steeds nodig is. Door het delen van zijn kennis weet ik dat in een heel aantal steden kinderboerderijmedewerkers het makkelijker kregen om stappen te maken in het (betaalde) werk en ruimte kregen voor opleiding.
Wijnand, dank voor jouw pionierswerk voor het kinderboerderijenwerk en voor mij persoonlijk het vertrouwen in een jonkie die begin jaren 90 aan de start van zijn werkzame leven begon.
Ik wens zijn vrouw en kinderen, mede namens de vSKBN, veel sterkte toe met het verlies.
