Doden van dieren

De deelnemende organisaties van KleindierNed1 zijn betrokken bij het fokken of kweken van dieren met het oog op het in stand houden van (zeldzame) rassen en soorten en met het oog op educatieve en recreatieve doeleinden. Een noodzakelijk onderdeel van de zorg voor dieren is het vormgeven en implementeren van een verantwoord beleid als het gaat om het doden van dieren. Vroeger heersten er andere opvattingen ten aanzien van het doden van dieren dan tegenwoordig. Organisaties van dierhouders groeien mee met deze veranderende maatschappelijke opvattingen en vertalen dit naar regels voor de praktijk van de liefhebberij. Vanuit dit oogpunt is dit document opgesteld door KleindierNed. Het biedt handvatten om ervoor te zorgen dat dieren zorgvuldig worden gedood, met respect voor het dier en volgens de wettelijke regels. Aan de totstandkoming van dit document hebben dierenartsen die betrokken zijn bij KleindierNed bijgedragen. In aanvulling hierop is de faculteit Diergeneeskunde geconsulteerd. In 2022 is dit document geactualiseerd naar aanleiding van de publicatie van het Adviesrapport dodingsmethoden toepasbaar in wildopvangen door niet-dierenartsen. Opgesteld door de Faculteit Diergeneeskunde. Centre for Sustainable Animal Stewardship (CenSAS), Maart 2021. Wij hebben gebruik gemaakt van deze tekst bij deze actualisatie. Daarbij is het van belang dat er een onderscheid is tussen dieren in de wildopvang en dieren die als hobby gehouden worden. Deze laatste dieren kunnen meer tam zijn en gewend aan mensen, wat gevolgen heeft voor het toepassen van methoden in de praktijk. Voor het overige zijn er veel overeenkomsten, met uitzondering dat in de hobbydierhouderij ook dieren gedood worden voor consumptie wat eisen stelt aan de dodingsmethode.